مقاله: مناسبت بین سور و آیات

تمدن اسلامی را بسیاری تمدن متن بر می‌شمارند. بنیان آموزه‌های فکری و اجتماعی مسلمانان را متن‌ وحیانی قرآن شکل می‌دهد.این متن آسمانی با وصف‌ ماندگاری و اعجاز توأم شده و در منظر و باور مؤمنان و انسانهای راستین،سختی قدسی است.قرآن و آیاتش از دیر باز مطمح اندیشه و تفکر محققان و اندیشمندان دینی‌ و غیر دینی بوده و هر یک از دریچه‌ای خاص بدان‌ نگریستند.برخی نحوه نزول آیات را زیباترین موضوع‌ قرآنی دانسته و به پژوهش گسترده پرداخته و در کیفیت‌ تنزیل(دفعی یا تدریجی)با مطالعه دست زدند،گروهی‌ دیگری«معنی»را اساس تدبر بر شمردن و رویکردها و منابع فهم گوناگونی را عرضه نمودند که امروزه با عنوان‌ روشها و اصول تفسیر از آن یاد کرده و یک پژوهشگر در حال حاضر با مکاتب مختلفی از تفسیر و تأویل مواجه‌ است.دسته‌ای تحقیق در آموزه‌های وحی را اساسی‌ترین‌ پژوهش قلمداد کرهد و به تتبع در آموزه‌های گوناگون‌ تربیتی،اجتماعی،سیاسی،فکری و فرهیگی پرداخته و کوشیدند میان قرآن و نظریات عصر سازگاری ایجاد نمایند. اعجاز و راز ماندگاری تا به امروز همواره بنیانی‌ترین‌ دغدغه متفکران اسلامی در مطالعه و پژوهش در آیات‌ قرآنی را شکل می‌دهد.مناسبت میان آیات و سور بخشی‌ از مطالعات مربوط به اعجاز را مؤدی می‌شود.حقیقت آن‌ است که پژوهش در موضوع«تناسب»یکی از وجوه‌ اعجاز را بر خواهد نمایاند.

دریافت مقاله

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *